سلامت یار



اسفناج


اسفناج گیاه بومی ایران است و از اوایل قرن اول میلادی کم کم به نقاط دیگر دنیا راه یافت.
اسفناج در قرن هفتم در چین و درقرن دوازدهم در اسپانیا کشت میشد.
اسفناج چون دارای مواد غذایی فراوانی است کشت آن، امروز در تمام دنیا معقول است.


Spinach اسفناج

اسفناج گیاهی است یکساله ، دارای ساقه ای راست به ارتفاع نیم متر که برگ های آن پهن و نرم مثلثی شکل به رنگ سبز می باشد.
اسفناج نسبت به سرمای زمستان مقاوم است.دو نوع اسفناج وجود دارد که به نام پاییزه وبهاره نامیده می شود.
اسفناج بهاره در فصل بهار کاشته می شود وبه اسفناج انگلیسی معروف است.نوع پاییزه آن که به خاک بسیارغنی احتیاج دارد در پاییز کاشته می شود.

خواص دارویی:
برگ اسفناج از نظر طب قدیم ایران،کمی سرد و تر است.
1)برگ اسفناج منبع غنی ویتامین C ، B3 ، A و آهن و پتاسیم می باشد.
2)بدن را قلیایی کرده خاصیت اسیدی را کاهش می دهد.
3)خنک کننده است و برای پایین آوردن تب مفید است.
4)ورم روده کوچک را رفع می کند.
5)برای ورم ریه مفید است.
6)برای لاغر شدن و وزن کم کردن مفید است.
7)اسفناج به دلیل داشتن ماده ای به نام اسپیناسین هضم غذا را تسریع می کند.این ماده باعث تحریک معده و ازدیاد ترشحات آن می شود.
8)اسفناج کلسترول خون را پایین می آورد.
9)برای رفع سرفه های خشک ، برگ اسفناج را با جو پوست کنده و روغن بادام بپزید و بخورید.
10)بهترین دارو برای کسانی که مبتلا به کم خونی هستند.
11)اسفناج تعداد گلبول های قرمز خون را افزایش می دهد.
12)رماتیسم و نقرس را درمان می کند.
13)ترشحات لوزالمعده را افزایش می دهد.
14)اسفناج چون دارای کلروفیل است ، عضلات روده را تحریک کرده و تخلیه مدفوع را آسان می کند.


مضرات:
اسفناج به دلیل داشتن اگزالات برای بیماران مبتلا به ورم مفاصل و سنگ های کلیه ومثانه مناسب نیست. ضمنا آن هایی که سرد مزاج هستند باید اسفناج را با ادویه گرم نظیر زنجبیل و هل میل نمایند.



مرجع:کتب طب سنتی




تاریخ 01 تیر 1399    |    تعداد بازدید 135    |    نویسنده مطلب M Kazemi







نام :
ایمیل :  
دیدگاه :









▲ top