سلامت یار



ایدز(HIV )


HIV (اچ آی وی ) یک بیماری عفونی است که اغلب مردم آن را با نام ایدز می شناسند ، در حالی که ایدز تنها مرحله ابتدایی از بیماری "اچ آی وی" است که اگر فرد به موقع و صحیح تحت مراقبت و درمان قرار گیرد ، ممکن است تا آخر عمر اتفاق نیافتد.


در ادامه مطلب به توضیحات بیشتری در این باره می پردازیم!!!



عامل ایجاد عفونت HIV (اچ آی وی ) چیست ؟


عامل ایجاد بیماری "اچ آی وی" یک نوع ویروس به نام ویروس "اچ آی وی" است. گلبول سفید سلول زنده ای است که ویروس "اچ آی وی" در آن زنده می ماند. گلبول های سفید در خون و ترشحات بدن وجود دارند و خارج از بدن در مدت کوتاهی از بین می روند. بنابراین ویروس"اچ آی وی" نیز در خارج از بدن در مدت کوتاهی از بین می رود. حرارت ، الکل و مواد ضد عفونی کننده (مانند وایتکس) به راحتی می توانند باعث از بین رفتن ویروس شوند.


نتیجه می گیریم : ویروس اچ آی وی فقط درون گلبول سفید زنده قادر به زندگی است . خارج از بدن به راحتی ازبین می رود.


راه های انتقال HIV (اچ آی وی) :




  • تزریق خون و فرآورده های خونی (استفاده از سرنگ و سرسوزن مشترک و...)



  • تماس جنسی با فرد آلوده



  • از طریق مادر آلوده به کودک(موقع زایمان و از طریق شیر مادر)




راه هایی که ویروس HIV (اچ آی وی ) از طریق آن ها منتقل نمی شود :




  • ویروس "اچ آی وی" از طریق کارکردن با یکدیگر و زندگی دسته جمعی ، هم صحبت شدن و معاشرت اجتماعی یا تماس روزمره با افراد آلوده مانند همسفر بودن ، هم کلاس بودن و نشستن در کنار یکدیگر منتقل نمی شود.



  • ویروس "اچ آی وی" از طریق سوار شدن در اتوبوس و تاکسی و استفاده از تلفن های عمومی منتقل نمی شود.



  • ویروس "اچ آی وی" از طریق غذا خوردن ، آشامیدن و یا استفاده از قاشق و چنگال ، لیوان و وسایل و ظروف غذاخوری منتقل نمی شود.



  • ویروس "اچ آی وی" از طریق اشک و بزاق و از راه هوا (عطسه و سرفه) منتقل نمی شود.



  • ویروس "اچ آی وی" از طریق استفاده از سرویس های بهداشتی مشترک مثل حمام و توالت و استخر های مشترک منتقل نمی شود.



  • ویروس "اچ آی وی" از طریق حیوانات ، حشرات و یا نیش آن ها منتقل نمی شود.




نتیجه می گیریم : نیازی به جداسازی افراد مبتلا به اچ آی وی نیست.


تشخیص ابتلا به HIV (اچ آی وی) :


تنها راه تشخیص "اچ آی وی" آزمایش خون است. ممکن است در چند ماه اول ورود ویروس به بدن ، آزمایشگاه قادر به تشخیص نباشد. لذا در صورت بالا بودن احتمال مواجهه با ویروس ، آزمایش خون تکرار می شود.


درمان بیماری HIV(اچ آی وی) :


تاکنون داروی موثری که بتواند ویروس را کامل از بین ببرد وجود ندارد. اما داروهای مناسبی وجود دارند که می توانند تعداد ویروس در خون را به شدت کم کرده و مانع پدید آمدن علائم مرحله ایدز شوند. مصرف مرتب و منظم داروها و پایبندی به درمان برای رسیدن به این هدف ضروری است. در کنار این داروها فرد باید تحت مراقبت قرار گیرد تا عواملی که باعث ضعیف شدن سیستم ایمنی اش می شود نیز از بین برود.


بنابراین می توان گفت در صورت مراقبت و درمان به موقع ممکن است علائم بیماری ایدز تا پایان عمر بروز نکند و فرد عمل طبیعی داشته باشد.


نتیجه می گیریم : با مراقبت و دریافت دارو ، بیماران می توانند سالیان متمادی زندگی عادی و بدون علامت را تجربه کنند.


علاوه بر این ، درمان عفونت " اچ آی وی" از منظر دیگری نیز بسیار حائز اهمیت است. دارو می تواند تعداد ویروس در خون و ترشحات را به قدری کاهش دهد که قابلیت سرایت به دیگران ، نزدیک به صفر شود. لذا درمان در "اچ آی وی" علاوه بر بهبود وضعیت سلامت بیمار ، به عنوان یکی از روش های پیشگیری نیز محسوب می شود.


راه پیشگیری از ابتلا به HIV (اچ آی وی) :


مانند همه بیماری های عفونی یکی از روش های پیشگیری ، مانع شدن از ورود ویروس "اچ آی وی" به بدن فرد است. استفاده از سرنگ های یک بار مصرف در تزریق و استفاده از کاندوم در روابط جنسی می تواند از راه های اصلی پیشگیری از انتقال "اچ آی وی" باشد. همچنین یکی دیگر از روش های مهم پیشگیری از ابتلا به "اچ آی وی" درمان افراد مبتلا است. داروهای ضد ویروس "اچ آی وی" موجب کاهش ویروس در خون و ترشحات می شود به طوری که حتی در صورت تماس اتفاقی با خون و ترشحات این افراد ، احتمال انتقال بسیار کم است.


HIV (اچ آی وی) یک بیماری عفونی است که مخصوص گروه خاصی نیست :


این بیماری یک بیماری عفونی است که اگر عامل آن وارد بدن هرکسی شود ، آن فرد می تواند به بیماری مبتلا شود. چون ویروس درون گلبول های سفید خون و ترشحات جنسی وجود دارد و همه افراد دارای گلبول سفید در خون و ترشحات هستند پس هرکسی که با ویروس در تماس باشد ، می تواند مبتلا به عفونت "اچ آی وی" شود.


علی رغم این که اچ آی وی مخصوص گروه خاصی نیست ، بدیهی است که هرکسی که بیشتر با خون و ترشحات جنسی سروکار داشته باشد ، احتمال دارد با ویروس در تماس بوده و به بیماری "اچ آی وی" مبتلا شود.


افرادی که بیشتر در معرض ابتلا به "اچ آی وی" قرار دارند عبارتند از :




  • کسانی که با سرنگ و سرسوزن های مشترک تزریق می کنند.



  • کسانی که روابط جنسی پرخطر دارند و از کاندوم استفاده نمی کنند ، مخصوصا اگر روابط جنسی با افرادی باشد که احتمال ابتلای بیشتری دارند.



  • اگر فرد بیماری مقاربتی داشته باشد با احتمال بیشتری ممکن است در روابط جنسی به عفونت "اچ آی وی" مبتلا شود.



  • نوزادان مادران مبتلا به "اچ آی وی" نیز اگر تحت درمان نباشد ، ممکن است مبتلا شوند.




 






تاریخ 10 آذر 1399    |    تعداد بازدید 186    |    نویسنده مطلب M kazemi







نام :
ایمیل :  
دیدگاه :









▲ top