سلامت یار



عدس


عدس یکی از حبوبات است که از قدیم الایام در اکثر نقاط دنیا کشت می شده است. گیاه شناسان اعتقاد دارند که عدس حتی قبل از تاریخ نیز وجود داشته است. عدس از نظر مقدار پروتئین بسیار غنی است و در بین گیاهان فقط لوبیای سویا بیش تر از عدس پروتئین دارد. عدس گیاهی است یک ساله که ارتفاع آن بیش از 30 سانتی متر نیست. برگ های آن دارای 6 تا 14 برگچه می باشد که در انتهای آن پیچک قرار دارد. گل های عدس به رنگ سفید با رگه های بنفش است. میوه آن در غلاف کوچکی است و معمولا در هر غلاف 1 تا 3 عدس وجود دارد. عدس یک غذای کامل است و انرژی لازم را برای کار های بدنی انسان تامین میکند.



عدس دو نوع است :


1)عدس رسمی که دانه آن گرد و نسبتا درشت است و رنگ آن سبز مایل به زرد می باشد.


2)عدس ریز یا عدس قرمز که دانه های آن ریز و به رنگ قرمز می باشد.


Lentil عدس


خواص دارویی:


عدس از نظر طب قدیم ایران ، معتدل و خشک است و مانند دیگر گیاهان ، پوست و دانه آن دارای اثرات متضاد یکدیگر می باشد.


1)عدس زیاد کننده ترشحات شیر است و مادران شیرده حتما باید از آن استفاده کنند.


2)عدس را روی پوست ملتهب بگذارید ، حتما التهاب را برطرف می کند.


3)برای درمان زخم های دهان و گلو و دیفتری عدس را پخته و آب آن را غرغره کنید.


4)برای تقویت معده و برطرف کردن گاز معده ، عدس پخته را با سرکه میل کنید.


5)آش عدس با روغن بادام برای دوران نقاهت بهترین غذا است.


6)پماد عدس با سرکه برای ترک دست و پا که به علت سرما عارض شده است سودمند است.


7)عدس را می توان به عنوان مسهل هم استفاده کرد چون دارای لعاب زیادی است که در درمان ناراحتی های روده نیز موثر است.


8)عدس پخته را به عنوان مرهم ، برای زخم می توان به کار برد.


مضرات : عدس با تمام مزایایی که دارد نباید زیاد مصرف شود و در خوردن آن اسراف گردد زیرا دیر هضم بوده و تولید نفخ میکند ، از طرفی قابض بوده و جریان خون را در رگ ها آهسته می کند. برای جلوگیری از این عوارض ، عدس را با روغن کنجد و یا روغن بادام مصرف کنید. عدس به دلیل داشتن میکروپروتئین برای افرادی که ناراحتی کلیه دارند مضر می باشد. مرجع:کتب طب سنتی





تاریخ 09 تیر 1399    |    تعداد بازدید 547    |    نویسنده مطلب M Kazemi







نام :
ایمیل :  
دیدگاه :









▲ top