سلامت یار



ماش


ماش گیاهی بومی هندوستان است اما در نقاط دیگر جهان مانند ایران نیز کشت می‌شود. در ایران این گیاه پس از برداشت جو یا گندم کاشته می شود . در فصل پاییز ، هنگامی که دانه‌های آن سفت و غلاف‌های آن زرد یا سیاه شد، محصول آن را در چند نوبت برداشت می‌ کنند. نام انگلیسی ماش از یک لغت هندی به معنی دانه سبز مشتق شده‌ است. سابقه کشت و استفاده از ماش به چهار هزار سال پیش و در جنوب هند باز می ‌گردد. در تایلند آثاری از استفاده و کشت ماش در ۲۲۰۰ سال پیش ، کشف شده ‌است.


Mung bean ماش

خواص دارویی:
1)این دانه غنی ، حاوی بسیاری از مواد مورد نیاز بدن است و در عین حال کالری کمی دارد و غیر چاق کننده است.
2)ماش بسیار زود هضم می شود.
3)غیر نفاخ است.
4)دارای ویتامین A و D می باشد.
5)بدن را تقویت می کند.
6)برای تقویت اعصاب و بینایی مفید است.
7)میزان اسید فولیک ماش بسیار بالا است بنابراین خوردن آن برای پیشگیری از بیماری های قلبی و عروقی بسیار مفید است.
8)پتاسیم ماش ، فراوان است . لذا برای افراد مبتلا به فشار خون بالا بسیار مفید است.
9)ماش از نظر منگنز و سلنیوم که خاصیت آنتی اکسیدانی دارند غنی است و خوردن آن موجب پیشگیری از بیماری های مزمن می شود.
10)این ماده غذایی کاهش دهنده قند خون و چربی است.
11) برای درمان اسهال نیز مفید است.
12)ماش منبع آهن بوده و برای بیماران مبتلا به کم خونی بسیار مفید است.
13)آش ماش ، سردرد های شدید و آب ریزش بینی ناشی از سرماخوردگی را درمان می کند و سرف و تب را تسکین می بخشد.
14)ضماد ماش پخته با سرکه هم برای درمان اگزما و امراض پوستی مفید است.


مرجع: کتب طب سنتی




تاریخ 10 تیر 1399    |    تعداد بازدید 86    |    نویسنده مطلب M Kazemi







نام :
ایمیل :  
دیدگاه :









▲ top